تعهد یکجانبه و داوطلبانه اکبر در برجام ۵+۱ با وی
تعهد یکجانبه و داوطلبانه اکبر در برجام ۵+۱ با وی
ای حقیقتهای کشورهای ۵+۱ هشیار باشید.
حکام و مقامهای مسوول کشورهای ۵+۱ می خواهند اینگونه القا و حتی در صورت لزوم تبلیغ نیز کنند
که اکبر نوکر کشورها نیست.
یکبار دیگر نیز اعلام می کنم که
من نوکر همه کشورهای جهان و از جمله کشورهای ۵+۱ هستم.
باور و اعتقادم به لزوم و ضرورت شکنجه فیزیکی دستجمعی اتباع و شهروندان کشورهای غربی و نابودی آن کشورها
برای خودم قابل احترام، ارزشمند و مهم است.
اما من بطور یکجانبه و داوطلبانه و هر روز و تنهایی و بدون حامی دارم دست به اقداماتی می زنم که در واقع می تواند به این معنا نیز تعبیر شود که
من به سطوح مختلفی از صلح با اعضای ۵+۱ امیدوارم و
دارم تلاش می کنم
در باور و اعتقادم به ضرورت شکنجه فیزیکی دستجمعی اتباع و شهروندان کشورهای غربی و نابودی آن کشورها
تجدید نظر کنم.
همین که من زنده ام، نفس می کشم، به زندگی، خوشی و رفاهم، پیشرفتم، داشتن دفتر کار و شعبه ای از سازمان و همچنین خانه و اقامت قانونی در همه کشورها در سراسر جهان، بازگشتن عمر و جوانی ام، بازگشتن زندگی و عمر و جوانی بچه های سبز مردم که با شلیک مستقیم گلوله در خیابان کشته شدند و لذت بردن از غذا و غیره امیدوارم
همه اینها نشانه همان تلاش است.
و من به خودم تعهد می دهم تا هر وقتی که لازم بدانم و انگیزه ای، رمقی، جوانی یی چیزی در من باقی مانده باشد و تا زمانی که کیرم هنوز بلند می شود، به امید و تلاشم برای عفو کردن و بخشیدن نسبی کشورهای ۵+۱ در ذهنم و در سطوح مختلف کم یا زیاد ادامه دهم.
برای سرگرمی بد نیست تا در این زندانی که آن شش ابرقدرت در این جهان برایم درست کرده و مرا در آن به بند کشیده اند، این چند سال از عمرم نیز بگذرد و بمیرم و آزاد شوم از شرارت آنها.
تا چه میزان این امیدها و تلاشهای من به نتیجه می رسد و من در چنان باور و اعتقادی بطور اتوماتیک تجدید نظر می کنم؟
نسبت به هر آنچه که آنها و یا خودم بتوانیم برای من انجام دهیم با موفقیت، به همان نسبت نیز آن امیدها و تلاشهایم نتیجه داده است.
و نتیجه کامل دادن آن امیدها و تلاشها در طول عمرم البته بعید به نظرم می رسد. من قرار بوده است که با نبوغ و رفاهم در ورک شاپ سر کنم. با فرصتها و استعدادهای نابود شده من و جوانی از دست رفته ام چه خواهند کرد؟
اتفاقا دلیل پناهندگی ام به سازمان ملل نیز فکر کنم همین باشد.
که در ایران بخاطر آنکه من تعهد داوطلبانه و یکجانبه به ۵+۱ داده ام و خیلی با آنها دوست هستم و رابطه ام با آنها خیلی عالی است، به من حسودی شان شده است و عرصه را در ایران بر من تنگ کرده اند و خودشان می خواهند بپرند شیش تا کیر خری که از آسمان ایران آویزان شده است را بقاپند تا مبادا قرار باشد که چیزی گیر اکبر بیاید!!!
جل الخالق.
ای حقیقتهای کشورهای ۵+۱ هشیار باشید.
حکام و مقامهای مسوول کشورهای ۵+۱ می خواهند اینگونه القا و حتی در صورت لزوم تبلیغ نیز کنند
که اکبر نوکر کشورها نیست.
یکبار دیگر نیز اعلام می کنم که
من نوکر همه کشورهای جهان و از جمله کشورهای ۵+۱ هستم.
باور و اعتقادم به لزوم و ضرورت شکنجه فیزیکی دستجمعی اتباع و شهروندان کشورهای غربی و نابودی آن کشورها
برای خودم قابل احترام، ارزشمند و مهم است.
اما من بطور یکجانبه و داوطلبانه و هر روز و تنهایی و بدون حامی دارم دست به اقداماتی می زنم که در واقع می تواند به این معنا نیز تعبیر شود که
من به سطوح مختلفی از صلح با اعضای ۵+۱ امیدوارم و
دارم تلاش می کنم
در باور و اعتقادم به ضرورت شکنجه فیزیکی دستجمعی اتباع و شهروندان کشورهای غربی و نابودی آن کشورها
تجدید نظر کنم.
همین که من زنده ام، نفس می کشم، به زندگی، خوشی و رفاهم، پیشرفتم، داشتن دفتر کار و شعبه ای از سازمان و همچنین خانه و اقامت قانونی در همه کشورها در سراسر جهان، بازگشتن عمر و جوانی ام، بازگشتن زندگی و عمر و جوانی بچه های سبز مردم که با شلیک مستقیم گلوله در خیابان کشته شدند و لذت بردن از غذا و غیره امیدوارم
همه اینها نشانه همان تلاش است.
و من به خودم تعهد می دهم تا هر وقتی که لازم بدانم و انگیزه ای، رمقی، جوانی یی چیزی در من باقی مانده باشد و تا زمانی که کیرم هنوز بلند می شود، به امید و تلاشم برای عفو کردن و بخشیدن نسبی کشورهای ۵+۱ در ذهنم و در سطوح مختلف کم یا زیاد ادامه دهم.
برای سرگرمی بد نیست تا در این زندانی که آن شش ابرقدرت در این جهان برایم درست کرده و مرا در آن به بند کشیده اند، این چند سال از عمرم نیز بگذرد و بمیرم و آزاد شوم از شرارت آنها.
تا چه میزان این امیدها و تلاشهای من به نتیجه می رسد و من در چنان باور و اعتقادی بطور اتوماتیک تجدید نظر می کنم؟
نسبت به هر آنچه که آنها و یا خودم بتوانیم برای من انجام دهیم با موفقیت، به همان نسبت نیز آن امیدها و تلاشهایم نتیجه داده است.
و نتیجه کامل دادن آن امیدها و تلاشها در طول عمرم البته بعید به نظرم می رسد. من قرار بوده است که با نبوغ و رفاهم در ورک شاپ سر کنم. با فرصتها و استعدادهای نابود شده من و جوانی از دست رفته ام چه خواهند کرد؟
اتفاقا دلیل پناهندگی ام به سازمان ملل نیز فکر کنم همین باشد.
که در ایران بخاطر آنکه من تعهد داوطلبانه و یکجانبه به ۵+۱ داده ام و خیلی با آنها دوست هستم و رابطه ام با آنها خیلی عالی است، به من حسودی شان شده است و عرصه را در ایران بر من تنگ کرده اند و خودشان می خواهند بپرند شیش تا کیر خری که از آسمان ایران آویزان شده است را بقاپند تا مبادا قرار باشد که چیزی گیر اکبر بیاید!!!
جل الخالق.